«Զարկդ պահիր, Դավիթ, պահիր զարկդ Մսրա Մելիքին հաղթելու համար․․․». «Սասնա ծռեր» էպոսից հնչած այս պատգամը, որը ներկայացվեց «Կարին» ավանդական երգի-պարի խմբի հիմնադրման 25-ամյակին նվիրված համերգային ծրագրում, ընտրվել էր նաև որպես երեկոյի առանցքային խորագիր։

Ա. Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնում հոկտեմբերի 12-ին «Կարին»-ի հոբելյանական երեկոն նվիրված էր նաև նրա հիմնադիր, ՀՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ Գագիկ Գինոսյանի 60-ամյակին։

«Զարկդ պահիր» խորագրով միջոցառման ընթացքում բեմում ներկայացվեցին հայկական ազգագրական պարերը։ Պարային համարներին զուգահեռ ներկայացվեցին նաև համույթի 25-ամյա գործունեությունն ու Գագիկ Գինոսյանի կենսագրական ուղին։

«Կարին» ազգային երգ ու պարի խմբի ղեկավար Անի Գինոսյանի խոսքով՝ թեև համերգի ընթացքում փորձել են հնարավորինս ներկայացնել կատարված աշխատանքը, դեռ շատ անելիքներ կան, որոնք անհրաժեշտ է ապացուցել ամենօրյա գործունեությամբ։ Նա նշեց, որ Գինոսյանի վաստակի ամենամեծ գնահատականը հենց նրա գործի շարունակականությունն է, որն այսօր կյանքի են կոչում թե՛ նրա տարիների աշակերտներն ու հարազատները, և թե՛ այն մարդիկ, որոնք անձամբ չեն ճանաչել նրան, սակայն կրում են նույն գաղափարախոսությունը։ Միջոցառման հատկանշական դրվագներից էր դահլիճում ներկայացված սերնդափոխության պատկերը։ Դահլիճի տարբեր հատվածներում` ծնողների կողքին կանգնած, երեխաները բեմական կատարումներին համահունչ կրկնում էին ազգային պարերի շարժումները։

«Դահլիճում տիրող էներգիան աննկարագրելի էր, բայց ինձ համար ամենահուզիչ տեսարանը դահլիճում տեղում պարող փոքրիկներն էին։ Երբ տեսնում ես, թե ինչպես են 3-4 տարեկան երեխաները ծնողների կողքին կանգնած ռազմապարեր պարում, հասկանում ես, որ ազգային մշակույթը ոչ թե միայն բեմում է, այլ կենդանի է ու փոխանցվում է սերունդներին։ Սա հենց Գինոսյանի գլխավոր նպատակն էր»,- նշեց հանդիսատեսներից մեկը, որը հաճախում էր «Հարք» ավանդական պարի խումբ։

Ամփոփելով համերգային ծրագիրը՝ Անի Գինոսյանն ընդգծեց. «Կարինն» այլևս սոսկ պարային խումբ չէ, այլ՝ նույն արժեքները կրող գաղափարակիցների համայնք, որի անդամները, անգամ աշխարհի տարբեր անկյուններում գտնվելով, ծառայում են նույն գործին։ Այս ամենի հիմնադիրը Գինոսյանն է, և այն, որ մենք այսօր այստեղ ենք, հենց նրա նվիրումի արդյունքն է»։ Խոսքի ավարտին հաջորդեցին երկարատև ծափահարությունները։

Հոբելյանական երեկոն ամփոփվեց Գագիկ Գինոսյանի թողած մշակութային ժառանգությունը պահպանելու համոզմամբ ու հանձնառությամբ։